Welkom!

Hallo allemaal! Op deze plaats wil ik ervaringen met Skizzle verzamelen. - Wat al bekend is, heb ik verzameld onder de link 'Voorgeschiedenis'. Help mee om het beeld compleet te krijgen en mail je ervaringen naar janedoe0611@gmail.com.

Wat wil ik weten? -- Hoe worden kinderen geholpen? Wie heeft daar ervaring mee? Hoe ervaren vrijwilligers de samenwerking? (Waarom zijn er in enkele jaren zoveel vrijwilligers vertrokken?) Wie heeft ervaring met de winacties? Ging dit eerlijk? Hoe staan de (vertrokken) acteurs van Kwetsbaar tegenover Skizzle? Wat zijn de ervaringen van de mensen die geld gedoneerd hebben aan Skizzle/Genoeg!/Kwetsbaar? Weten jullie hoe het besteed is? Hoe reageerde Jeffrey op vragen of opmerkingen?

Wie zoek ik? -- Hoe heb je positieve of negatieve ervaring opgedaan? Ben je familie/vrienden, zocht je hulp, ben je ouder van een gepest kind of (oud)vrijwilliger? Of ben je alleen maar Twitter-volger en ken je Skizzle alleen uit tweets? Dat bepaalt je ervaring, dus het is belangrijk om dit te vermelden... Ik hoop op veel reacties, dan komt er eindelijk een einde aan de onduidelijkheid!

vrijdag 1 maart 2013

Brief van het theater

Beste lezers,
Zoals jullie weten is de theater show van Jeffrey afgezegd... er zijn niet genoeg kaartjes verkocht. (Ondanks de 2500 euro sponsorgeld die hij had..... en alle media aandacht en beloften dat jeffrey alle kritische vragen zou beantwoorden in de show...!) 
Hieronder de brief van het theater: (Dank je wel, anoniem....) Onder de brief staan twee reacties van Jeffrey over de opbrengst van de show


Dit zijn twee reacties van jeffrey vergeleken. Eerst was alle opbrengst van zijn show bedoelt voor Skizzle, nu maar een klein gedeelte, de rest is voor hem zelf.

klik om te vergroten.

Groetjes,
Jane

zaterdag 16 februari 2013

Facebook bericht op Skizzle


Beste allemaal,

Zoals eerder ook al op de facebookpagina van Skizzle stond, zoeken ze weer mensen voor het helpen van het schrijven van een werkboek.

Jane

"Binnenkort gaat Stichting Skizzle Nederland meer als 1.000 werkboeken uitbrengen over pesten. In dit werkboek staan diverse verhalen, opdrachten en tips voor jongeren. Voor dit werkboek zijn wij op zoek naar:

- Sponsors
Als sponsor betaal je mee aan de drukkosten van het werkboek en sta je in alle exemplaren van het eerste werkboek vermeld met een halve pagina aan advertentie.

- Tekstschrijvers
Wij willen natuurlijk dat het werkboek op het gebied van tekst helemaal klopt. Daarom zoeken wij tekstschrijvers die het leuk vinden om mee te werken aan delen van het werkboek. Natuurlijk krijg je een kleine vermelding in het werkboek.

- Fotografen
Voor het werkboek willen wij diverse foto's laten maken. Daarom zoeken wij naar fotografen die bereid zijn vrijwillig foto's te willen maken. Natuurlijk krijg je een kleine vermelding in het werkboek.

- Vormgevers
Om het werkboek een mooie uitstraling te geven zoeken wij naar vormgevers die vrijwillig mee willen werken aan het werkboek. Natuurlijk krijg je een kleine vermelding in het werkboek.

Denk jij Stichting Skizzle Nederland te kunnen helpen met hun werkboek? Stuur dan een mail naar info@skizzle.nl. De stichting kan alle hulp goed gebruiken."

zondag 13 januari 2013

Facebook bericht van Jeffrey.


Beste allemaal,

Zoals jullie misschien al gezien hadden, heeft Jeffrey weer een update neergezet op Facebook. Hierin  vermeld hij hoe moeilijk hij het heeft.  Zie hier, de update. 

Jane


" Beste allemaal,

De afgelopen tijd ben ik door een moeilijke tijd gegaan, waar ik eigenlijk nog steeds in zit. Een tijd geleden is er een weblog over mij en de stichting opgestart vol met verhalen die mij in het negatieve zonlicht zetten. Natuurlijk snap ik als mensen boos zijn, dat mogen ze best uiten. Alleen vind ik de manier waarop ik nu word neergezet nogal ernstig. Niet alleen voor mij, maar ook voor alle vrijwilligers van mijn stichting.

Alle negatieve berichten vragen zoveel energie van mij, dat het langzamerhand op is. Telkens moet ik mezelf verdedigen en dat heeft me vandaag gebroken. Emotioneel, maar ook lichamelijk. Ik ben uitgeput, en daar is geen woord van gelogen. Ik zet mij dag en nacht in om kinderen te helpen die gepest worden. En dat is mijn doel, niet zelf in de spotlight staan. Al vind ik dat wel leuk, mijn boodschap heeft niks te maken met mijn eigen leven. En laat staan die met mensen binnen mijn stichting. Het is jammer dat mensen denken dat ik producten als flyers, posters en t-shirt met de opdruk van het logo van mijn stichting in eigen zak steek. Net als het kleine beetje geld wat er binnen is gekomen voor de stichting. Ik kan aantonen dat dit juist is besteed en dat ik zelfs van mijn privégeld bijna alles investeer in de stichting. Ik doe echt alles wat ik kan, maar toch zijn er mensen die mij hiermee proberen met de grond gelijk te maken. En het erge is nog dat kranten er in mee gaan, zonder keihard bewijs te hebben en het echte verhaal te kennen. Denken sommige nou echt dat ik van de stichting zelf beter word? Niet in materiaal of geld, hooguit dat ik bekender ben geworden in Nederland. Is dat nou waarom mensen mij uit moeten schelden, moeten beledigen en mij maanden lang lastig moeten vallen? Ik snap dat niet.

Ik kon mijn verhaal niet langer inhouden, omdat ik wil dat mensen begrijpen dat ik echt totaal niets verkeerd heb gewild en ook niet doe. Mijn theatershow komt er gewoon op 23 maart, wat er ook gebeurd. Dat is mijn droom en die laat ik zeker niet door een aantal mensen van mij af nemen. Ook op school doe ik het minder goed, alleen maar omdat ik met mijn hoofd ergens anders zit. Waarschijnlijk kan ik dit jaar niet door naar het volgend jaar, al wil ik dat dolgraag. Mijn klas durf ik niets te vertellen, al weet ik dat ik toch bij hen terecht kan. Ik slaap slecht, al ben ik heel erg moe.

Ik heb nu nog maar een wens en dat is dat ik gewoon normaal als mens mag leven in alle vrijheid. En mocht je de verhalen geloven, dan nodig ik je graag uit voor een glaasje cola en toon ik graag al het bewijs. Het doet me zoveel pijn als mensen verkeerde dingen over mij zeggen. Ik hoopte hiermee mensen te helpen, maar ik merk dat ik zelf alleen maar opgevreten word door al het commentaar wat er is. Mocht ik je echt met onrecht behandeld hebben, dan spijt me dit gigantisch. Ik hoop door dit te delen, dat ik ook nog enige kans krijg op vergeving. Al heb ik niks gedaan. Maar zoveel vrienden heb ik niet en ik kan er geen meer kwijt.

Met vriendelijke groet,

Jeffrey Arenz "

maandag 31 december 2012

Ervaringen - 26


Het is interressant  om te zien dat de verhalen die ik krijg varieren..... Eerst waren het vooral verhalen van vrijwilligers en mensen die slechte ervaringen hadden met de prijsvragen en de hulpverlening. Daarna teleurgestelde sponsors en donateurs en mensen  van Twitter en tegenwoordig veel mensen die graag met Jeffrey hadden samengewerkt maar  teleurgesteld zijn omdat hij niet  reageert, onproffessioneel blijkt te zijn, zijn aanbod intrekt of toch anders blijkt te zijn dan hij leek.

Beste Jane doe,

Zojuist lees ik uw bericht over Jeffrey Arenz.
Op 12 nov. 2012 heb ik debat2 op de tv gevolgd dat over pesten ging.
Toen Jeffrey op de tv vertelde dat hij een site had over pesten, heb ik heb benaderd.

In mijn jeugd ben ik namelijk door mijn stiefvader mishandeld en gepest.
Ik heb mijn leven van me afgeschreven. Geschreven hoe ik alles heb overleefd.
Bovendien een boek daarover uitgegeven om anderen te ondersteunen.

Ik heb Jeffrey benaderd of hij interesse had in mijn boek. Dat had hij, graag zelfs. Dezelfde dag heb ik hem gratis mijn boek aangeboden. Mijn doel was: om via Jeffrey de pestkoppen aan te pakken.
Niet door de pestkoppen te straffen, maar door naar hen te luisteren met welke probleem zij zitten.

Volgens Jeffrey eigen zeggen zat hij vol ideeën. Hij wilde namelijk ook een boek schrijven en dan samen op de markt brengen. Maar eerst was zijn eigen theatershow aan de beurt dat op hem zat te wachten. Toen wist ik al genoeg. Inderdaad geen enthousiaste oplossingen betreffende pesten.

Graag wil ik lezingen geven om zwakkeren te kunnen bijstaan hoe ze zich van de pestkoppen kunnen onttrekken. Ik had gehoopt, omdat Jeffrey dicht bij de vuur zat, me beloofd had te helpen, heb ik tot heden niets meer van Jeffrey vernomen.
Als je echt de pestkoppen wilt aanpakken dan denk je niet aan je eigen theater.
Zeker niet als je zelf slachtoffer van pesterij bent geweest, weet je als geen ander hoe zij zich moet voelen.
Maar goed wie ben ik.

Ik hoop met dit schrijven, dat een ander die bovenstaande leest misschien interesse zou hebben.
Mocht dat blijken, hou ik me aanbevolen. Want samen maken we ons sterk en dat werkt!

Betreffende mijn levensverhaal verwijs ik graag door naar mijn site: www.kamphaus.nl

U succes met uw site.
Warme groet.,
Jessica kamphaus

woensdag 26 december 2012

Ervaringen - 25


Beste allemaal

Ik heb weer  een ervaring binnen  gekregen waar ik van schrok...... deze  ervaring is van iemand die  nauw met Jeffrey heeft  samengewerkt.... Deze persoon wil expliciet dat zijn  naam wordt genoemd en  dat de inhoud van deze  hele mail  online komt... (dat heb ik ook  gekopieerd)...

"In Jeffrey dacht ik iemand gevonden te hebben die mij kon helpen om het Pestbriefje onder de aandacht te brengen. In ruil daarvoor zou ik reclame maken voor zijn Skizzle. Het begon met flyers voor Skizzle met daarop het logo van het Pestbriefje. Ik heb hem gevraagd zijn volgers op twitter te vragen deze uit te delen op hun school. Ik weet niet of er ook maar één uitgedeeld is, want ik heb geen enkele oproep op Twitter gezien. Een deel van de flyers heb ik nog klaarstaan voor de openhaard.
Toen Jeffrey zei dat hij ruim honderd directeuren van het VMBO mocht toespreken heb ik 120 enveloppen met informatie over het Pestbriefje gemaakt en hem deze toegestuurd. Jeffrey had beloofd deze uit te delen maar zei later dat hij dit niet had gedaan. Ik heb hem gevraagd alles terug te sturen waarbij ik de portokosten zou betalen. Ik heb niets gekregen. Mijn totale verlies kwam daarmee op ruim € 500,-

Toen de publiciteit rond Skizzle afnam kreeg ik het verzoek voor een 'hernieuwde' samenwerking, maar dit was direct weer over toen de populariteit terug was vanwege de brief aan Rutte. Dus toen ook de politiek zich voor Skizzle interesseerde heb ik Jeffrey gevraagd het Pestbriefje te promoten, en heb ik hem een baan in het vooruitzicht gesteld. Maar de volgende dag kwam hij in opspraak.

De leeftijd van Jeffrey maakt dat hij op zakelijk gebied onervaren is. Als je dit combineert met zijn gedrevenheid om pesten onder de aandacht te brengen, dan wil je hem een heleboel vergeven. Als vader van een gepest kind herken ik dat gedrag en daar schuilt misschien wel het gevaar.
Ik vind het erg vervelend wat er is gebeurd want dit is een grote klap voor iedereen die iets tegen pesten wil doen. Ik heb lang geleden de indruk gekregen dat Jeffrey alles vergeet zodra hij aandacht krijgt. Het lijkt er dan ook meer op dat hij de pesterijen gebruikt om die aandacht te krijgen.
Jeffrey is door vele strijders tegen pesten voorgegaan. Ze hadden allemaal het plan om het pesten te laten stoppen door media-aandacht. Het is ze geen van allen gelukt, maar Jeffrey is de enige die er zo'n puinhoop van heeft gemaakt.

Het zal nooit duidelijk worden welke schade hierdoor is aangericht, maar we kunnen ons daar wel een beeld van vormen. Dat er nog steeds gepest wordt geeft aan dat de bekende methodes hebben gefaald, maar ze zijn wel betrouwbaar. Ik voorzie dat als de politiek het pesten op de agenda zet dat zij dan bij deze organisaties advies in zal winnen met als gevolg dat we terug zijn bij het idee dat je gepest wordt omdat je 'anders' bent, dat je maar naar een weerbaarheidstraining moet en dat de pester er niets aan kan doen omdat hij/zij een onzeker kind is.

Dit samengevat geeft aan dat pesten wéér slachtoffers heeft gemaakt. Maar laten we ervoor oppassen dat we zelf geen pesters worden. Want zelfs al is Jeffrey het slachtoffer van zichzelf, het is genoeg zo. Laten we de koppen bij elkaar steken en de strijd tegen het pesten op een betere manier voortzetten.

Als je dit publiceert dan wil ik dat alles tussen AA en BB word getoond (dus ook dit) en dat www.pestbriefje.com wordt genoemd, want ik sta voor wat ik doe. Ik heb de pesters van mijn zoon voor de kinderrechter gekregen dus het mag duidelijk zijn dat ik me door niemand laat intimideren. Mijn strijd tegen pesten gaat, ondanks dit, onverminderd door.

Met vriendelijke groet,

Rinus Rodenburg
VOF Het Pestbriefje
http://www.pestbriefje.com/"


maandag 24 december 2012

Ervaringen - 24


Ik kreeg nog een mailtje binnen over de decor stukken voor de theatershow van Jeffrey. Ook deze is anoniem. Ook dit bedrijf is niet tevreden over de manier van zaken doen met Jeffrey.


"Ook wij (bedrijf x) zijn benaderd door Jeffrey via een Twitter "oproep" met de vraag of wij een aantal decor stukken zouden kunnen sponseren voor een nog in opbouw zijnde theater show. Aangezien het bedrag niet al te groot was en het volgens hem landelijke bekendheid zou genereren omdat de show ook op tv zou komen, hier niet lang over moeten nadenken. Met Jeffrey afgesproken dat er een paar foto's gemaakt zouden worden van de theater show om te laten zien hoe het decor erbij zou staan. We zijn nu een maand of 6 verder en wij hebben er nooit meer wat van gehoord. 
Dit is niet de manier hoe je zaken moet doen, Jeffrey."

Ik wil nogmaals benadrukken dat ALLE ervaringen welkom zijn. Deze kun je met mij en alle andere delen door (eventueel anoniem) contact met mij op te nemen via de mail (janedoe0611@gmail.com) of via twitter (@SkizzleTheTruth). Je mag natuurlijk ook gewoon alleen je verhaal vertellen, zonder dat anderen dit te weten hoeven komen.

zaterdag 22 december 2012

Ervaringen - 23


Ik heb al met veel voormalige  sponsoren van Skizzle gesproken..... en wat terugkeert is de teleurstelling en de  vrees dat hun bedrijf  imagoschade oploopt door de manier waarop Jeffrey eigenlijk  blijkt te werken.....

Hieronder een eerlijk advies van een oud sponsor.... (die zich voor degelegenheid 'John Doe' heeft genoemd)

Ik hoop dat Jeffrey dit zal lezen...........

"GOED BEDOELD ADVIES VOOR JEFFREY ARENZ & SKIZZLE

Beste Jeffrey,

Laten we beginnen met te zeggen dat we bewondering heb voor je tomeloze energie en toewijding die je in Skizzle stopt. We twijfelen absoluut niet aan je pestverleden. En aan je goede bedoelingen. Of het nou meester Jan of Paul was, en of het nou tijdens de les was of waar dan ook. Of je het nu hebt aangedikt of niet. Je bent gepest en dat heeft je beschadigd, kunnen we duidelijk merken, aan je gedrag. Je raakt in paniek als je kritiek krijgt en wringt je in allerlei bochten als je in 't nauw gedreven wordt. We vinden het goed dat je het onderwerp pesten op de kaart zet en aandacht vraagt voor dit akelige fenomeen.

Wij blijven anoniem, we hebben je in het verleden gesponsord en willen niet dat de naam van onze organisatie met de hele heisa en negativiteit die nu is staan, geassocieerd wordt. We vinden het ook niet nodig om hier nu smeuïge details te noemen of je van allerlei fouten te betichten. De sponsoring, terugkoppeling en communicatie is niet naar onze wens en verwachting verlopen, en daarover zijn wij teleurgesteld. Daar laten we het bij. We voelen ons ook niet opgelicht, zijn ook niet bedreigd of dat soort zaken, maar we voelen ons wel een beetje bij de neus genomen. Er is ons als sponsor van alles toegezegd, maar daar is weinig tot niets van terecht gekomen. We hebben er geen halszaak van gemaakt. We hadden al snel spijt van onze sponsorbijdrage en merkten via sociale media en andere sponsoren die contact met ons zochten, dat wij niet de enigen hierin waren. We hebben ons daarna teruggetrokken.

Je was namelijk zo druk bezig met allerlei andere bijzaken en dubieuze projecten. Projecten waar we wel veel vraagtekens bij hadden. Wat ons op een gegeven moment begon te storen was het steeds opnieuw 'bedelen' om bijdragen voor Skizzle. De ene keer betrof het financiële bijdragen, de andere keer was de strategie weer gewijzigd en moesten er juist spullen komen. Tot onze grote verbazing ging al je kostbare tijd, je bent nog jong en student - dus je moet ook nog naar school en na schooltijd studeren - niet zozeer in Skizzle (dus we bedoelen gepeste kinderen helpen) zitten, maar in allerlei activiteiten erom heen. Projecten die naar onze mening geen hoge prioriteit hebben, als het je missie is om in je vrije tijd gepeste kinderen te helpen. Deze kwetsbare kinderen help je niet met twitterbingo, prijsvragen, wedstrijden, limotochtjes, webshopverkiezingen, gratis producten testen voor Skizzle, je treinreis terugwinnen of amateuristisch georganiseerde audities voor projecten die niet van de grond komen. Wat zonde dachten we, je bent meer als entertainer bezig dan als hulpverlener of ervaringsdeskundige. Al deze bijzaken doen een enorme afbreuk aan je geloofwaardigheid en bestaansrecht als organisatie die zich profileert als stichting voor gepeste kinderen.

Ook jouw voortdurende stemmingswisselingen die wereldkundig worden gemaakt via sociale media zijn ons niet ontgaan. Het ene moment ben je euforisch, zit je vol plannen en wordt het ene nieuwe project na het andere met veel bombarie aangekondigd. Daarna hoor je er weinig tot niets meer over. En hoe vaak hebben we je al niet in je slachtofferrol aangetroffen op sociale media. Hoe vaak heb je al niet getwitterd of op facebook gezegd dat je zou stoppen, met Skizzle, of met twitter, of met facebook. Het lijkt net of je wacht totdat er massaal wordt gereageerd - dat je vooral niet moet stoppen - en uiteindelijk is dat dan ook 't geval. Je gaat gewoon weer vrolijk door, negeert je vorige aankondigen volledig alsof er niets is gebeurd - je gaat er gemakshalve van uit dat je netwerk dit ook al weer is vergeten - en begint opeens weer met een nieuw project, zoals je webwinkel Oplettendheid.nl. Of je roept weer op voor audities. Of je begint weer te zeuren om geld, donaties, gratis spullen en kerstpakketten voor je vrijwilligers, tot grote ergernis van je voormalige sponsoren.

We weten uit eigen ervaring dat je het allemaal niet zo nauw neemt met sponsoring, zakelijke afspraken en dat soort isues, dus het verbaast ons dan ook niet dat dit niet onopgemerkt bleef. Steeds meer mensen, met wie je hebt samengewerkt, kwamen en komen tot de teleurstellende conclusie dat Skizzle eigenlijk niet veel voorstelt. Het is een site die met de allerbeste intenties is gestart, maar z'n doel volledig mist door alle "kermis" erom heen.

We volgen je site al geruime tijd en verbazen ons steeds opnieuw over het feit dat deze steeds verbeterd zou zijn. Het lijkt echter of je alleen maar bezig bent geweest met de vormgeving daarvan. Hoe vaak hebben we al niet een nieuw logo en nieuw webdesign voorbij zien komen? Grafisch ontwerpers bieden je gratis hun diensten, ontwerpen of webhosting aan. En na een aantal maanden heb je opeens weer een ander logo, beeldmerk en grafische vormgeving. Inhoudelijk wijzigt er weinig op je website. Er worden wat nieuwsfeiten uit de media over pesten gedeeld en de meeste mededelingen gaan over het feit dat de site is veranderd en verbeterd. En niet te vergeten alle "kermis" projecten. Maar wat hebben de gepeste kinderen nu aan die boodschap? Die willen gehoord worden, en geholpen worden! En die moeten worden doorverwezen als de problematiek ernstig is.

We willen je daarom een welgemeend en oprecht advies geven. Misschien kun je dat als goede voornemen voor 2013 gebruiken. Mocht je toch met Skizzle willen doorgaan - ondanks alle negatieve publiciteit die het nu helaas over zich heeft afgeroepen - maak er dan een echt succes van. Dat doe je door je professioneel op te stellen, door je te focussen en een doel te stellen. Je doel is een veilige online plek te bieden waar gepeste kinderen terecht kunnen om gehoord te worden. Doe dat dan ook! Vraag niet steeds om geld, donaties voor projecten die je ongeloofwaardig maken en spring niet continu van de hak op de tak met nieuwe, onzinnige projecten die niets met een antipest project te maken hebben. Kinderen die gepest worden zitten echt niet te wachten op een of ander vaag prijzenpakket. Gepeste kinderen zitten ook niet te wachten op een 24/7 site die - nog voordat de kerstvakantie is begonnen - al haar deuren gesloten heeft omdat het team van Skizzle ''ook optimaal wil genieten van de feestdagen''. Terwijl juist in de kerstvakantie kinderen meer tijd hebben om online te zijn en juist in deze donkere tijd behoefte hebben aan hulp en bij jullie willen aankloppen. Kinderen die gepest worden willen zich veilig voelen en serieus worden genomen. Door opeens de site te sluiten (door alle negativiteit die in de media is ontstaan?) of omdat je zelf met alle 7 vrijwilligers (oh nee, dat bleek er toch maar 1 te zijn) van een ongestoorde kerst wil genieten - laat je gepeste kinderen in de kou staan. Stop met al die lawaaiprojecten, bedelpraktijken, wispelturigheden en stap uit de slachtofferrol. Ga terug naar de basis en richt je voor de volle 100% op het onderwerp pesten.

We wensen je veel wijsheid, gezond verstand, rust, en een evenwichtige balans toe!  

Met vriendelijke groeten,
John Doe & Partners"

woensdag 19 december 2012

Ervaringen - 22

Weer een (lang!) verhaal van een  sponsor. Schrik niet van de inhoud.... Het toont wel een hele andere Jeffrey dan die in de media naar voren komt.......

"Mijn contact met Jeffrey begon al voor dat hij met Skizzle begon, via twitter begon hij mijn account te volgen, waarna hij eens een keer wat aan mij vroeg .. en zo langzaamaan riepen we elkaar eens wat toe. In die tijd had ik een 2e hands online kleding winkeltje en was ik net begonnen met textielbedrukkingen. 
Jeffrey was bezig met een project waarbij hij wel graag een shirt met bedrukking wou hebben. Ik vertelde hem dat ik daar nog maar net mee begonnen was en dat sponsoring van 1 bedrukt shirt toch best wel een aanzienlijk bedrag was voor een startende ondernemer. In de dagen erna bleef hij er maar op terug komen hoe jammer hij het vond dat ik dat niet kon doen en probeerde me te verleiden met het idee dat hij grote bestellingen ging plaatsen als het project eenmaal zou gaan lopen ..  welk project dit was ? Dat veranderde meerdere keren .. soms per dag, soms per uur. Ik vond het wel bewonderenswaardig dat hij zoveel leuke ideeën had en dat hij zo van de hak op de tak sprong verweet ik aan het feit dat hij nog maar 15/16 jaar oud was.
Na een paar dagen denken, brainstormen en overleggen was hij er over uit. Het project zou een soort kindertelefoonachtig iets gaan worden, want hij had in zijn korte turbulente leven al veel meegemaakt. Ik dacht dat hij doelde op zijn acteer en tribune ervaringen en vroeg me af wat een beller met echte problemen daar aan had, dus ik had niet echt het idee dat hij dit project wel zou gaan doorzetten.   In die tussentijd had hij ook al uitgebreid rond gesnuffeld op mijn 2e hands webwinkeltje en vond hij een herentrui wel heel gaaf, maar kon deze niet betalen .. want hij moest zijn geld in zijn nieuwe project gaan steken. Als ik hem die trui gratis zou geven, zou hij, als dank, zijn honderden fans en volgers een e-mail sturen en mijn service, naam en webwinkel noemen. Niet veel later kreeg ik bevestiging dat hij de email had verstuurd en dat ik maar gauw die trui naar hem moest sturen. Oke, .. ach .. het is maar een trui .. en als beginnende ondernemer is reclame wel gewenst, dus hup, die trui in een grote enveloppe naar hem toe gestuurd. 
Vanaf het moment dat ik zei dat de trui op de bus zat, liet hij me niet meer met rust .. of ik wel betrouwbaar was ... hoe ik kon bewijzen dat ik die trui wel had opgestuurd .. waarom dat de post er nog niet was ... waarom de post al was geweest en waarom de trui er niet bij zat .. waarom het zo lang moest duren .. dat hij begon te twijfelen of ik wel betrouwbaar was .. enz.   Ik niet betrouwbaar ?? Ik stuur gratis een trui .. in ruil voor een e-mail die ik nooit heb gezien .. die zogenaamd is gestuurd aan mensen die ik niet ken, dus ook niet kan controleren of die email wel ooit verzonden is heeft en nu ben ik onbetrouwbaar?   De stress duurde maar voort omdat de post de enveloppe niet binnen 24 uur bezorgde, maar pas een dag later .. de opluchting bij Jeffrey was groot, misschien was ik dan toch wel betrouwbaar. (duh) En daarmee was het contact ook zo goed als opgehouden. ... 
Een dag of 2 later zag ik via zijn twitter account al diverse oproepen om sponsoring voor zijn nieuwste project en daar werd hier en daar ook al op gereageerd. Om betrouwbaar over te komen riep hij steeds dat hij een bekend acteur was en al veel op de planken had gestaan. Hij stuurde zijn prive gegevens klakkeloos toe en linkjes naar zijn optredens die via youtube te zien waren. Tja, een bekend acteur zal wel betrouwbaar zijn, toch? Dus ik bekeek af en toe hoe de contacten en sponsoring tot stand kwamen.   Tussen al die tweets verscheen opeens een link naar marktplaats. Nieuwsgierig als ik ben klikte ik op de link en tot mijn grote verbazing zag ik daar mijn trui staan !! Geïrriteerd vroeg ik om opheldering, ik stuur jouw gratis een trui en dan verkoop je hem weer ?? Ik kreeg in 1e instantie een slap smoesje als verklaring, de trui zat niet lekker, kriebelde .. zoiets. Het was gewoon een katoenen trui, die kriebelen niet!  
Ik gooide al mijn frustraties openbaar op twitter en al gauw kreeg ik vragen over Jeffrey .. mensen met (web)winkeltjes waren door hem benadert en vroegen zich af of hij wel betrouwbaar was. Ik vertelde hen hoe ons contact was verlopen en wat hij gedaan had met zijn "kado" Daardoor haakten er al een aantal af die serieus van plan waren hem te helpen. Jeffrey verklaarde mij openbaar de oorlog en zocht mijn telefoonnummer op .. belde mij meerdere keren huilend op .. ik moest stoppen met liegen (!!!) en ik moest oppassen ... hij zou zijn advocaat op mij afsturen en die zou mij wel een lesje leren...   In eerste instantie vertelde ik hem dat hij zich niet zo moest laten kennen en dat ik gewoon eerlijk vertelde van mijn ervaringen met hem. Daarna kreeg ik medelijden met hem en we spraken wederzijds af dat we elkaar niet meer zouden volgen op twitter .. en dat we elkaar compleet gingen negeren.   Prima ..  daarmee zou het afgedaan zijn ..   
Nog geen dag later kreeg ik een berichtje dat ik een nieuw vriendenverzoek had op hyves ... ra ra .. wie zou dat zijn. Ik negeerde het bericht, maar een dag later kreeg ik er nog 1. Via twitter stuurde ik hem een bericht dat ik niet gediend was van contact, ook niet via hyves .. of facebook of wat dan ook. Ik kreeg excuses ..   Inmiddels hadden meerderen onze discussie gevolgt op twitter en kreeg ik van alle kanten vragen over Jeffrey en Skizzle ... al dan niet via privé berichten vertelde ik niet meer het hele verhaal, maar alleen dat ik negatieve ervaringen had en dat ze hun goede verstand en gevoel moesten volgen als ze een donatie wilden gaan doen, oftewel .. dat ze op hun hoede moesten zijn. 
Vele berichten later bleek inderdaad dat er veel waren die het niet vertrouwden en zich terug hadden getrokken. Jeffrey gaf af en toe een bericht dat "er mensen waren die tegen hem waren en dat ze die personen niet moesten geloven"   Door al die aandacht op twitter kreeg ik veel followers erbij en om mijn nieuw opgezette textieldrukkerij te promoten gaf ik aan bij de 1000 followers een leuke bedrukte handdoek te verloten ..   Ik was stomverbaasd over de allereerste reactie die ik kreeg. Inderdaad .. van Jeffrey .. die handdoek kon hij wel gebruiken voor Skizzle !! (ik snap nog altijd niet waarom)    Die snotaap stond dus nog steeds met zijn neus vooraan als er dingen verloot werden. Ik heb hem toen weer in het openbaar duidelijk gemaakt dat wij afspraken hadden en dat ik geen contact met hem wenste. Nou .. toen barstte de bom .. ik kreeg zijn complete puberjongetjes en meisjes fanclub over me heen. Ik moest Jefferey niet zo stalken, hem met rust laten en ik kreeg via hun de bedreigingen aan mn broek. Langzaam aan waren er ook volwassen followers flauw van (weer) een openbare ruzie, dus die begonnen ook kant te kiezen, waarbij Jeffrey toch nog duidelijk in het voordeel was. Die nieuwe storm aan tweets riep natuurlijk weer vragen op bij nieuwe followers en hup .. het verhaal begon weer van voren af aan. En zo gaat het nu al een jaar of 2 (?)  
En nu ?? Sinds de eerste berichten van de twijfel over Jeffrey krijg ik opeens allemaal steunbetuigingen en digitale schouderklopjes toebedeeld. Hoe typisch .. Ik kan alleen maar hardop lachen ..   
Lang verhaal kort, de conclusie :  
De berichten die ik van Jeffrey al dan niet via via te zien krijg wekken bij mij nog altijd negatieve emoties op ..  Zijn ouders en familie steunen hem in alles wat hij doet en remmen of controleren hem op geen enkel punt. Zodra er moeilijke vragen of toestanden komen wordt er geroepen dat hun advocaten paraat staan. Of dat pest verhaal nu klopt of niet, Jeffrey is een door en door verwend jongetje die er alles aan doet om te krijgen wat hij wil .. ook als hij daarvoor moet liegen en bedriegen.

Dorien"


Ophef rond Jeffrey Arenz: mijn samenvatting


Gepeste jongen in opspraak”…, de Telegraaf vanmorgen 19 December.
Ouderorganisatie zegt vertrouwen in Jeffrey Arenz op”, Joop.nl gisteren 18 december

Voor een grote groep mensen kwamen deze berichten niet als een verrassing. Ik heb overlegd met diverse betrokkenen….. en ik wil de afgelopen tijd samenvatten……

Alles valt nu tegelijk: Jeffrey Arenz is verschenen bij Pauw en Witteman, (een lange lijst aan programmas ging hen daarin voor……) Er is veel aandacht besteed aan zijn open brief aan Rutte, het antwoord daar op en het feit dat Asscher Jeffrey aanhaalt in zijn persconferentie en met hem twittert. Hij heeft pas 2500 euro binnengesleept aan sponsoring voor zijn one-manshow ‘Gepest’ in Theater Markant, kaartjes per stuk 15 euro. Is zijn pestverhaal een marketingstunt? Nee. Al verandert Jeffreys verhaal op belangrijke punten, het is globaal het verhaal wat hij al 3 jaar lang verteld. Al drie jaar lang runt hij een ondoorzichtige stichting, maar pas het laatste jaar komen de verhalen naar buiten. Over mogelijke oplichting, onprofessionele behandeling, uitschelden van mensen met (kritische) vragen, het inseinen van bevriende ‘advocaten’ om mensen met kritische tweets te stoppen…. En alles is controleerbaar, wanneer je er maar naar op zoek bent.

Wat normaal VOOR het publiceren van een verhaal gebeurd, gebeurd nu ACHTERAF: namelijk, het checken van feiten! Al maanden staat deze blog online, en even googelen levert een hoop aan informatie op over gedupeerde /ontevreden/ teleurgestelde vrijwilligers, sponsors, donateurs, acteurs/ actrices, prijswinnaars en hulpvragers op.

Ik heb de beschikking over de contactgegevens van oud vrijwilligers, actrices, buurt/klasgenoten, sponsors, donateurs, gedupeerde winnaars en gedupeerde hulpvragers. Drie van hen zijn zelf hun eigen onderzoekjes begonnen en hebben beschikking over nog meer ervaringen. Meerdere mensen waren niet over te halen hun verhaal te doen. Het heeft hun echt diep gekwetst, wat zij hebben meegemaakt en zij richten zich nu op een positief doel in hun leven. Ook heb ik van verschillende mensen later melding gekregen dat ze onder druk hun verhaal intrekken. Ik heb twee oud vrijwilligers en een gedupeerde prijswinnaar van een winacties van Jeffrey wel mogen door verwijzen naar enkele journalisten die mij benaderd hebben……

Bekijk de reacties op vooral DeJoop, Jaap, zie links hierboven. Je ziet dat er vele, vele anderen zijn met negatieve ervaringen. Ik kan deze personen niet allemaal benaderen omdat hun gegevens niet bekend zijn.
                                           
Ik weiger om zelf uit de anonimiteit te treden. Dat heeft een aantal redenen:
1)      Toen ik dit account begon waren er  sprake van anoniem bedreigingen. Wat Jeffreys zijn rol hierin is, is mij onbekend
2)      Ik wilde een echt objectief onderzoek. Mijn positie mag zijn beïnvloed door mijn eigen ervaringen, maar iedereen die mijn tweets naleest kan zien dat ik ALLE moeite heb gedaan om ook positieve verhalen binnen te halen…! Ik wil ook weten wat die personen hebben ervaren…!
3)      Vanuit die rol heb ik ook lange gesprekken gevoerd met mensen die positief over Jeffrey waren. Deze personen hebben mij ook bedankt voor mijn inzet om ook hun kant te laten zien, vanuit de objectieve ‘Jane’….
4)      Ik wil dat de aandacht naar de ZWAARST gedupeerden uit gaat, niet naar degene die toevallig deze verhalen verzameld…!

Al is er twijfel of Skizzle zelfs wel OOIT goed bedoeld is geweest  zover ga ik niet. Wel krijg ik van alle kanten ook signalen binnen over een (mogelijk) dubieuze  rol van zijn ouders….. we moeten niet vergeten dat Jeffrey goed en wel 18 jaar oud is en Skizzle dus 2,5 jaar in handen was van een minderjarige en hij alleen de inzichten had in financiën, hulpvragen, sponsoring, prijsvraagen /wedstrijden, filmprojecten en ''evenementen’’. Mijn doel is niet anders dan: de waarheid boven tafel.

ZELFS al klopt zijn pestverhaal op bepaalde punten WEL, deze ervaringen blijven staan. ZELFS al is de hulp binnen  skizzle nu WEL goed geregeld, het blijft de vraag of Jeffrey de juiste man (!) op de juiste plaats is, gezien ALLE verhalen. Want dat is wat ik wil: alle ervaringen moeten worden meegenomen.

Wat ik (en met mij meerdere) voorlopig wil concluderen: De media/het land hebben behoefte gehad aan een pest-icoon, maar  hebben iemand gekozen die te graag wilde.

Wel benadruk ik ook: Help Jeffrey. Dit kan hij nooit gewild hebben.....!

Ik wil @supermama en @synthguitarhits en twee oudvrijwilligers van Skizzle (en andere dm'-ers) bedanken voor het delen van hun “laatste inzichten'', tips en hun inzet om zoveel mogelijk verhalen te verzamelen.

Ervaringen met Skizzle blijven welkom….!

Ervaringen - 21


Hallo allemaal.
Binnen een paar minuten ga ik een samenvatting van de laatste tijd plaatsen. Deze reactie wilde ik jullie toch niet onthouden....... Hij komt van het artikel op DeJaap en is een reactie van "Sophie". Ik herken er heel veel van de verhalen die jullie me vertelt hebben in terug......

"Te triest voor woorden dat Jeffrey Arenz nog in bescherming wordt genomen door zoveel mensen. Mensen die blijkbaar zijn hele doen en laten nooit gevolgd hebben, die alleen een jongen zien die graag in de slachtoffer rol wil zitten om daar zelf beter uit te komen: aandacht en doorschooien voor geld en producten !!! Dit alles bereikt nooit de doelgroep, maar blijft bij hemzelf steken. Van alles heeft hij al losgepeuterd en waar het blijft??? Laptops, vele tickets voor pretparken, tientallen goodiebags voor een groots evenement dat er nooit is gekomen ( bleek een partytentje naast zijn huis te zijn met vooral wat familieleden, vreemd dat de sponsors nooit hun goederen teruggevorderd hebben ), laptops voor zijn ”Skizzle kantoor” ( zijn slaapkamer dus!) geld en nog veel meer. Zijn moeder dekt hem in :” iedereen maakt wel eens foutjes”. Blijkbaar heeft moeder er geen problemen mee dat Jeffrey geld, goederen en nog veel meer overduidelijk voor zichzelf en hun gezin houdt dit mag en kun je geen foutjes meer noemen, over de hoofden heen van echte kwetsbare kinderen jezelf verrijken kan echt niet door de beugel. Ik ben, net als veel anderen !!, door hem bedreigd omdat ik kritische vragen had?? ! Hij weet alles wat krom is weer recht te praten, dus die bedreigingen hadden zogenaamd anderen gedaan, het kwam wel degelijk van meneer zelf, meneer Jeffrey verwijdert alleen alles steeds weer wat niet in zijn straatje past ( leven de print screens! ). Zielig doen, zogenaamd stoppen met de social media, alles is al tig keer langsgekomen, iemand die aandachtsgeil is stopt nooit en komt steeds weer terug, net onkruid. Jammer dat ook mensen als Rutte hem op zijn aaibaarheidsfactor geloven, heel gevaarlijk ook, gegrond onderzoek is noodzakelijk voordat je iemand als held in de media brengt. Deze jongen is namelijk geen professionele hulpverlener, integendeel , hij lijkt zelf dringend hulp nodig te hebben , is labiel en is overduidelijk een pathologisch leugenaar die mensen zelfs bedreigd heeft zodat mensen bang VAN HEM zijn geworden en niet meer onder hun eigen naam durven te reageren. Labiele mensen zijn immers tot alles in staat helaas….
Straks dreigt hij weer zichzelf iets aan te doen door alle negatieve reacties en moeten wij, mensen die 100% de waarheid spreken ons schuldig voelen, dacht het niet! Hij is zelf verantwoordelijk voor zijn doen en laten en alleen hij is degene die steeds weer onverantwoord de fout in gaat, daar zijn vele bewijzen van!
Mensen steek geen cent in Skizzle en sponsor niet ! Het geld komt beslist niet bij de doelgroep terecht, het kan niet vaak genoeg gezegd worden….

Skizzle biedt geen hulp. Sterker nog, naar hulp hunkerende jongeren zijn niet adequaat geholpen, maar kregen heel vreemde adviezen ( zie http://skizzle-thetruth.blogspot.nl/ ) , Het verhaal van zoveel mensen, hoe kan het zijn dan de media hier blind voor is en Jeffrey en zijn stichting niet stoppen voordat het te laat is en er nog meer slachtoffers gemaakt worden… Oh ja, ook nu zal Jeffrey vast zijn daden weer goedpraten, daar is hij heel goed in, of even excuses maken voor ”gemaakte fouten” , maar dan begint het hele verhaal weer van voren af aan !!! Een nieuw twittteraccount, een nieuwe stichting waarvoor geld en goederen nodig zijn, weer een film of theatershow waarvoor sponsors nodig zijn (hoeveel keer er al zogenaamde audities gehouden zijn en er een film op het programma stond die er nooit is gekomen… ). Enfin, ik geloof de directrice dus wel degelijk op haar woord, Jeffrey heeft zich in al die jaren dat ik hem volg volstrekt ongeloofwaardig gemaakt en hij is nu volwassen, hoog tijd om te stoppen met praktijken die totaal niet deugen en zelfs gevaarlijk zijn voor kinderen die echt dringend professionele hulpverlening nodig hebben!"

maandag 17 december 2012

Ervaringen - 20


Ik krijg van alle kanten verhalen te horen. Veel mensen vinden het een beetje lastig om hun verhaal te doen. Ze geloofden eerst in Skizzle en willen er nu niet meer geassocieerd worden..... (Ik denk dat dat vooral het punt is) Daarom is het publiceren van hun verhaal vaak een stap te ver.... Ik heb nu de ervaring van een sponsor binnengekregen, van wie ik het anoniem mag publiceren:

[edit] Op 27 december 2012 kreeg ik toestemming  om deze ervaring uit de anonimiteit te  halen.. Deze ervaring betreft  het internetbedrijf BubbleSideMedia.....

"Een tijd geleden kwamen wij in contact met Jeffrey Arenz.
Hij vroeg of wij (namens het bedrijf) iets wilden sponsoren, financieel of in goederen.
In overleg hebben we voor het laatste gekozen omdat niet duidelijk het doel was.
Een vrij grote voorraad uit onze webwinkel hebben wij toen gedoneerd aan Jeffrey zodat hij deze kon weggeven namens Skizzle.
Echter hebben wij hierna nooit meer wat gehoord wat ermee gebeurd is, dan wel een actie gezien.
Pas toen wij herhaaldelijk vroegen wat er mee gedaan zou worden werd een enkeling verrast met een artikel, maar daar bleef het bij. Diverse malen werd om een financiële bijdrage gevraagd, wij hebben besloten een kleine bijdrage te doen. Wat hiermee is gebeurd is voor ons tot op heden niet duidelijk.
Vanuit een andere dienst hebben wij Jeffrey een speciaal item aangeboden, toen hij deze had ontvangen vroegen wij om een simpele foto voor het resultaat. Dit was echter blijkbaar te veel gevraagd want er werd over gezwegen, en tot op heden hebben wij helaas nooit het mooie resultaat mogen zien.
Al gauw kwamen wij beeldmateriaal tegen van een limo-reisje, zagen wij op zijn Twitter profiel dat hij ik weet niet hoe vaak naar pretparken ging en allerlei andere leuke dingen deed.
Ik vraag mij af of je jezelf dan nog wel geloofwaardig maakt.
Wij waren al gewaarschuwd door de “boe”-roepers die al slechte ervaringen hadden, maar omdat we nooit direct een partij kiezen hebben we het voordeel van de twijfel gekozen.
Achteraf gezien stom natuurlijk.
Jeffrey heeft ervoor gezorgd dat wij geen enkel vertrouwen meer hebben in “Skizzle” of zijn andere activiteiten. Tevens is het voor ons heel lastig om aan nieuwe sponsoringen mee te werken in verband met de vertrouwensbreuk.
Op zijn LinkedIn noemt hij zichzelf een ondernemer. Vreemd, gezien hij wettelijk helemaal geen ondernemer is, en volgens mij dat vak ook helemaal niet kent."

Herken jij dit verhaal of juist niet? Ervaringen blijven welkom op het bekende e-mailadres.

vrijdag 14 december 2012

Jeffrey Arenz: Twee versies van het verhaal


Het haalt de headlines inmiddels: Jeffreys verhaal heeft twee kanten………

Van verschillende kanten is er gevraagd waarom ik anoniem blijf. Ik heb hier voorgekozen in de tijd dat er nog mensen met kritiek op Skizzle anoniem werden bedreigd. Ik zie zelf niet in waarom het nú uitmaakt dat ik mezelf bekend zou maken; deze blog vertelde niet mijn verhaal, ik geef de verhalen aan jullie door. Los van alle verhalen die ik heb verzameld, viel mij bij het bekijken van Jeffrey's optreden in P&W op dat zijn verhaal afwijkt in vergelijking met zijn verhaal in zijn e-book wat naar mij is gemaild......

Ik heb even Jeffreys verhaal uit Pauw & Witteman naast een eerdere versie van zijn verhaal gelegd. Dit verhaal had hij opgeschreven in zijn e-book "genoeg!"'. (Ik weet niet of dat e-book nog te downloaden is Mail anders naar janedoe0611@gmail.com........)
Ik zie enkele bijzondere verschillen. (Let vooral op de rol van de docent en de directeur en de twee versies van de kennismaking….. De school van Jeffrey gaf aan dat ze het verhaal niet herkennen.)

Titel uit het ebook: Waarom doet het pijn? Geschreven door: Jeffrey Arenz

In P&W:
“Ik was twaalf en ik ging naar de eerste klas van de middelbare school en dan leer je elkaar kennen en dan moet je een kennismakingsgesprek doen. Iedereen zegt wie die is en wat die doet en ik vertelde dat ik Jeffrey was en dat ik in musicals speelde en toen kreeg ik al snel de woorden naar mijn hoofd ‘Ja, je bent een vieze vuile flikker’ en dat waren de eerste woorden die waren de eerste woorden die van mijn klasgenoten naar mijn…”
“Op je nieuwe school?”
“Ja.”
“En hoe reageerde je daarop? Ga je dan naar een leraar toe?”
“Eh. Nee, nee. Ik reageerde er op van: doe ‘ns normaal, in de eerste instantie, maar ja, daarna leek er niks aan de hand te zijn. Ze zeiden ‘Ja sorry’ en ik zei ‘Kan gebeuren’ en toen deden ze net alsof ze me aardig vonden.”

Ik was toen een jongen van elf jaar en ik snap nu nog steeds niet hoe ik het toen al kon weten. Maar ik voelde me heel zeker: ik was gewoon homoseksueel.
(…)
Ik wist het dan nu wel zeker, maar ik heb het in mijn groep zeven/achtperiode nooit durven vertellen. Het schooljaar was toch al bijna voorbij, dus kon ik er nog mooi even mee wachten. Ik ging bijna naar het voortgezet onderwijs, ik was helemaal trots.
(…)
De zomervakantie vloog echt heel snel voorbij en mijn eerste schooldag naderde. Om op school te komen moest ik een stuk fietsen naar het station, waar ik dan op de trein moest wachten. Eenmaal in de trein, moest ik in Didam uitstappen. Vanuit station Didam moest ik weer op de fiets en echt een heel stuk fietsen.
(…)
De reis verliep, voor zover ik me dat nu nog kan herinneren, heel erg soepel. Ik was ruim op tijd op school, ik was zelfs een van de eersten. We moesten op een plein wachten, daar kregen we te horen bij wie we in de klas terecht kwamen. Mijn naam was als eerste, ik zat bij een oudere man. Hij had een zwart brilletje en hele gele tanden. Hij schudde me de hand, hij had allemaal tatoeages van draken op zijn armen. Ik lachte naar hem, hij vroeg me waar ik vandaan kwam. Toen kwamen er steeds meer mensen in de groep, eerst heel veel meisjes. Maar toen ook nog een groep van zes andere jongens. Iedereen gaf elkaar een hand of vertelde wie hij of zij was.
Eenmaal in de klas deden we een voorstelrondje, ik was als laatste. Ik vertelde alle standaarddingen. Maar ook vertelde ik dat ik in een musical speelde. Ik speelde toentertijd namelijk in een grote Nederlandse musical. Iedereen keek mij raar aan, maar ik begon te lachen. Iedereen ging vragen stellen over die musical. Alleen waren er twee jongens, die pas na het gesprek na mij toe kwamen. Het waren Martijn en Johan, twee hele lange jongens. Ze vertelden dat ze uit een dorp kwamen, naast het dorp waar ik woonde. Ze stelden echt heel veel vragen, alsof ze vrienden wilden worden. Het gaf mij een heel veilig gevoel, ik vertelde alles openhartig. Natuurlijk vertelde ik niet dat ik gevoelens had voor jongens, dit wisten mijn ouders niet eens. Dit was voor mij een geheim, wat ik in die tijd nog niet durfde te delen. Het gesprek ging steeds diepgaander, tot de vraag ‘Heb jij een meisje?’. Ik gaf als antwoord: ‘Ja, natuurlijk. Wie niet?’. Ik kon mezelf direct wel voor m’n kop slaan. Ze gingen nu allemaal vragen stellen over het meisje, maar ik zoog alles uit mijn duim. Ik gebruikte Jasmijn, om er onderuit te komen. Het was echt een hele grote leugen voor mij, dit was echt heel erg lastig. Ik voelde me rot, ik was gewoon aan het liegen. Het zat me dwars, het ging de verkeerde kant op. Dat zag ik zelf in, dat was het ergste. Ik probeerde het te vergeten.

In P&W:
“…en een week later, toen gebeurde er iets heel ergs.”
“Namelijk?”
“Nou, een van die jongens die trapte me van m’n fiets af.”
“Zomaar?”
“Ja, eigenlijk vanuit het niets. We waren aan het praten over die musical en één van die jongens trapte mij van m’n fiets af en die trok me aan m’n haren in de prikkelstruiken en die heeft me toen in elkaar geslagen.”
“Zomaar?”
“Ja, eigenlijk wel.”
“En hoeveel mensen waren daar bij?”
“Niemand.”
“En heb je dat verteld op school, aan anderen…?”
“Dat durfde ik niet. Op school helemaal niet.”

De dagen gingen snel, ik zat alweer een week op de middelbare. Het was naar mijn idee een leuke klas, alleen ik voelde me er om de een of andere reden niet echt thuis. Het was alsof ik niet bij de groep hoorde. Ik dacht dat het tijdelijk zou zijn. Het was tenslotte de middelbare, bedacht ik me. Het was alweer de tweede maandag van dit schooljaar, toen ik vanuit school naar huis toe ging. Martijn en Johan fietsten met mij mee, want we konden het redelijk met elkaar vinden. Ze luisterden naar wat ik te vertellen had. Zoals ik al eerder beschreef, voelde ik me daar heel veilig bij.

Eenmaal onderweg waren we bijna bij het station. Ik fietste aan de rechterkant van iedereen, Martijn fietste naast mij. Ik was aan het vertellen, over de musical. Ineens sloeg Martijn mij in me gezicht, ik viel op de grond. Ik wist niet wat me gebeurde, ik voelde me echt machteloos. Ik was bang aan het worden, ik ging mezelf afvragen wat ik fout had gedaan. Ik zei ‘Doe eens normaal! Ik heb toch niets fout gedaan?’. Omdat ik niks anders durfde te zeggen, hield ik verder mijn mond. Hij stapte snel van zijn fiets, hij ging voor me staan. Ik zag in zijn ogen dat hij heel boos was, maar ik had helemaal niets verkeerds gedaan. Ik kroop langzaam naar achteren. Maar ik was te laat, hij boog voorover. Hij pakte me bij mijn haren. Ik schreeuwde het uit van de pijn. Achter mij stonden een prikkelstruiken en hij gooide me keihard de struiken in. Mijn knie was kapot en ik begon te huilen.

Toen kwam er vanuit het station een groep mensen aan. Martijn en Johan fietsten weg. Samen begonnen ze te lachen en me uit te schelden.
Ik was zo bang dat ik nog heel lang in die struiken ben blijven liggen, huilend van pijn en angst. Ik voelde me machteloos. Dit herkende ik echt niet. Het deed pijn, overal had ik pijn. Maar de grootste schade, die zat binnen in mij. Ik raakte helemaal in de war, ik was totaal de weg kwijt. Ik besloot om maar op te staan, mijn fiets te pakken en rustig richting het station te lopen. Ik keek eerst goed of Martijn en Johan er nog waren, maar die waren weg. Dat nam ik aan, omdat ik ze nergens zag. Ik zette mijn fiets in het fietsenhok, toen ineens vanuit het niets Martijn en Johan naar mij toe kwamen gerend. Uit angst rende ik zo snel ik kon weg, zo ver mogelijk. Ik durfde niet achterom te kijken, dadelijk zouden ze me pakken. Ik rende steeds verder. Ik was alweer in het centrum, dus ik had een flink stuk gerend. Ik was helemaal de weg kwijt, alles ging langs mij heen. Mensen die mij aankeken negeerde ik. Ik was helemaal buiten adem. Wat is er aan de hand, vroeg ik mezelf weer af.
‘Wat heb ik verkeerd gedaan, kijk naar jezelf!’ riep ik over straat. Ik gaf mezelf overal de schuld van. Ik voelde me de schuldige, zonder dat ik de reden erachter kon vinden. De tijd vloog voorbij, ik liep langzaam terug naar het station. Ik zag de trein aankomen, dus ik begon te rennen.

Uit mijn ooghoeken zag ik van een afstand Martijn en Johan lachen. Toen zag ik tot mijn grote schrik mijn fiets op het spoor liggen. De adrenaline ging door mijn lichaam. Ik rende naar de fiets om hem snel te pakken. Stel dat de trein er over heen reed... Ik pakte hem op en rende zelf weg. De spoorbomen waren al bijna dicht en ik was echt doodsbang, het was echt heel eng. De conducteur zag het, en kwam verhaal halen. Ik vertelde dat ik niet wist wat er was gebeurd, dat ik net de trein wilde instappen. Hij gaf me een schouderklop, hij knipoogde en zei ‘Ik weet er alles van.’ Ik weet inmiddels dat die man ook is gepest. Ik stapte de trein in. Martijn en Johan stonden nog buiten en wilden ook instappen. De trein reed echter al weg, waarmee ik toen geluk heb gehad.

Eenmaal thuis heb ik gezegd dat ik was gevallen, dat mijn fietsband lek was en dat ik hem toen heb moeten laten maken bij de fietsenmaker uit het dorp. Achteraf kende ik helemaal geen fietsenmaker, maar daar zijn ze nooit achter gekomen. Ik verzweeg dat dit was gebeurd, ik durfde het niet te vertellen. Ik was bang voor nog ergere gevolgen. Die avond heb ik de hele avond op bed liggen huilen, totdat mijn moeder kwam. Ik kwam met de smoes dat ik mijn hoofd had gestoten tegen het dak. Ik sliep toentertijd op de zolder, ik had een hele grote kamer. Ze troostte me en ging de was doen.

De dagen erna ging ik met tegenzin naar school, ik durfde bijna niet. Elke dag gebeurde het weer. Ze stonden me op te wachten, met z’n tweeën. Ik durfde met niemand te praten, de angst was te groot dat er wat zou gebeuren. Ik was bang, ik huilde elke dag. Dit was de ergste periode van mijn leven, kan ik je zeggen. Maar het ging nog verder, het was niet meer alleen na schooltijd. Ook op school begon het een rol te spelen. Als de leraar even weg was, dan begon het gepest weer. ‘Vieze flikker, ga het met je vader doen! Kontenneuker!’ waren veel gebruikte zinnen die naar mij werden geroepen. Niemand nam mij in bescherming, zelfs de leraar niet.

In P&W:
“Ik had een docent en die heeft het gewoon allemaal een stuk erger gemaakt. Mijn docent die.. Ik ben een keer op school in de klas in elkaar getrapt en de leraar was daarbij en die begon mij gewoon uit te lachen.”
“Ik las dat in je brief…”
“Ja…”
“…er was veel waar ik van schrok, maar dat je in de klas in mekaar wordt getrapt en dat de docent niks doet. Was er niemand voor jou op school waar je naar toe kon of waar je vertrouwen in had dat je zei: daar ga ik met m’n verhaal heen?”
“Nee, want mijn klas die durfde natuurlijk ook niet voor me op te komen, want dan was je natuurlijk ook de dupe. En ik had een directeur op die school en die zei: ‘Ik geloof het niet. Je liegt.’ En ja, waar moet je dan terecht? Je kan naar je ouders gaan, maar dat durfde ik niet.”
“Je durfde wel naar de directeur te gaan? Dat heb je wel gedaan?”
“Ja, ik het begin wel, maar die zei van: ‘Ik kon niks doen’. Ja, naar wie moet je dan gaan? Als niemand je wil helpen, dan wil je niet als laatste naar je ouders.”

Het was op een woensdagochtend, de enige dag dat we eerder uit waren, toen de leraar even weg ging om te toiletteren. Martijn stond op, greep me bij mijn keel en duwde me op de grond. Ik keek hem aan, ik zag zijn blik weer. Ik bereidde me voor op een flink pak slaag, maar dit keer begon hij te schoppen. Hij schopte drie keer keihard in mijn maag, iedereen begon te lachen of begon te praten. Martijn ging weer zitten. Ik was zo bang, ik had zoveel pijn. Het ging door mijn hele lichaam en ik heb keihard liggen huilen. Ondertussen kwam de leraar binnen, die over mij heen stapte en begon te lachen.

In P&W:
“Wat doen dan bijvoorbeeld je ouders? Gaan die dan niet naar de school en zeggen: ‘Wat is hier aan de hand?’”
“Ik heb het heel lang niet verteld. Pas op de laatste dag en…”
“Schaamde je je hiervoor?”
“Ik schaamde me er heel erg voor, maar ik was ook heel erg bang, want er werd ook tegen me gezegd: ‘Als je het vertelt tegen je ouders, dan doen we je wat.’ En ik was gewoon zó bang en dus toen het met die leraar gebeurde, toen ben ik gewoon echt daarna gewoon de klas uitgerend en met pijn in mijn buik en toen ben ik gewoon naar huis gegaan en heb ik het in één keer verteld.”

Vanaf dat moment zag ik het hele leven niet meer zitten. De leraar ging gewoon verder met de les, hij negeerde me volkomen. Ik ben toen met veel moeite naar het toilet gelopen, waar ik alles heb onder gespuugd. Daarna liep ik langzaam naar mijn fiets. Ik had er geen benul van dat de school ook uit was. Ik liep over het plein en zag daar Martijn en Johan zitten, naast de leraar. Ik heb toen haast gemaakt en ben op mijn fiets snel naar het station gefietst. Maar ik was zoals altijd te langzaam, ik kon het weten. Ze wisten me weer te achtervolgen. Ik gaf het op, ik stopte mijn fiets. Ik smeekte of ze van me af wilde blijven. Ze negeerden me echter, ze vonden het totaal niet boeiend. Ze begonnen te lachen en sloegen me met z’n tweeën in elkaar. Toen was de maat vol, dit hield ik niet langer vol. Mijn tante woonde toentertijd dicht bij het station. Met een bloedneus en vol met blauwe plekken besloot ik naar haar huis te gaan. Nog nooit heb ik zo’n grote stap durven te zetten als toen. Mijn tante was gelukkig thuis en luisterde naar mijn hele verhaal. Ze belde mijn ouders en die kwamen me ophalen. Ik trilde helemaal, ik durfde niet meer naar school. Ik smeekte mijn ouders me thuis te laten, waarop mijn ouders besloten op bezoek te gaan bij de directeur van de school. De directeur vond het verhaal ongeloofwaardig. Een docent zou nóóit zoiets doen, zei hij. Mijn ouders besloten een gesprek aan te gaan met de docent. Deze docent kwam toen op huisbezoek. Toen hij binnen kwam, voelde ik de neiging weg te lopen. Hij was degene die alles zag gebeuren, maar niet ingreep. Maar aan de andere kant was ik bang. Hij gaf me een hand en vroeg hoe het met mij ging. Hij ontkende dat hij had staan lachen en hij beweerde dat hij mij wel daadwerkelijk had geholpen. Zijn conclusie was dat het mijn eigen schuld was, omdat ik volgens hem had gezegd dat ik beter was dan de rest. Hij zei toen dat die opmerkingen de oorzaak waren van het pesten. Deze opmerkingen heb ik nooit gemaakt. Ik ben er zelf zeker van dat ik nooit zo heb gedaan. Zo was en ben ik ook niet, dit durfde ik helemaal niet.

Uiteindelijk is er uitgekomen dat ik een half jaar thuis heb gezeten. Ik durfde niet meer naar school, ik was bang voor herhaling. Om alles te verwerken kreeg ik veel steun van familie en hulp van een psycholoog. Maar ik ben tot nu toe nooit meer de vrolijke en zingende Jeffrey geworden. Ik ben toentertijd heel veel vrienden kwijt geraakt, omdat ik niemand meer durfde te vertrouwen. Ik was bang, bang voor het pesten en bang dat het ooit een tweede keer zou gaan gebeuren. Door deze periode ben ik zeer gevoelig voor alles geworden, ik trek me dingen heel erg aan. Maar ik ben wel geworden wie ik nu ben. Ik heb veel kunnen doen voor andere kinderen die worden gepest. Ik krijg heel vaak mooie complimenten, dat maakt me heel erg trots. Ik ben iedereen dankbaar voor alle steun die ik heb gekregen. Ook ben ik uit de kast gekomen, iedereen weet nu dat ik op jongens val. Ik ben trots op wie ik ben, dat heb ik allemaal zelf gedaan. Ik heb mezelf groot gekregen. Maar nog steeds ben ik óók de bange en angstige Jeffrey, zoals toen ik gepest werd.

-----------------------------------------

Ik wil hier NIET mee zeggen dat Jeffrey nooit is gepest, wel dat de gevoelens die ik veel op Twitter tegenkomt, dat Jeffreys verhaal niet "authentiek" overkomt, verklaard kunnen worden.......

Ervaringen - 19


Zoals ik in mijn laatste blog aangaf sta ik nog steeds open voor nieuwe ervaringen met Skizzle.

"Ik ken Jeffrey inmiddels een tijdje en volg hem al langere tijd met zijn activiteiten. Ook heb ik hem een tijdje gesponsord, maar na een aantal vreemde ervaringen met deze Jeffrey ben ik daar snel weer mee gestopt.

Om eerlijk te zijn, mijn nekharen gaan inmiddels van deze jongen overeind staan. Iemand schreef ooit “Jeffrey is er niet voor Skizzle, maar Skizzle is er voor Jeffrey”. En ja, toen realiseerde ik mij dat dat de kei- en keiharde waarheid was. Hij spiegelt. Hij gebruikt de organisatie om vooral zelf in the picture te staan. Dat hij nu doet alsof hij anderen helpt is als een soort cover up. Hij heeft zelf hulp nodig maar weet daar niet mee om te gaan en projecteert zijn probleem op anderen.

Na al die tijd dat ik hem ken en volg realiseer ik mij dat Jeffrey werkelijk aandachtsziek is en narcistisch is. Ik ken mensen en organisaties die jongen met problemen echt helpen. Ja, echt helpen en niet even een zielig verhaal komen ophangen en dan weer trots twitterend hun eigen ego gaan lopen strelen. Kom op mensen, de integriteit van deze Jeffrey is ernstig ver te zoeken.

Jeffrey's verhalen? Al zijn positieve en negatieve ervaringen worden door mijnheer zelf tot in het fabelachtige uitvergroot, en met meer dan gezonde dramatiek online gegooid. Alles is altijd gigantisch, alles is enorm. Afscheidsbrieven, drama over en weer. Neem nou het verhaal van de leraar. Dat word steeds gekker en gekker. Nog even en de schooldirecteur heeft de opdracht gegeven hem te pesten..... volg hem en je ziet dat al zijn fantasieverhalen niet kloppen en steeds maar gekker en meer opgeblazen worden. Die jongen is verbaal en emotioneel incontinent en heeft hulp nodig. Alles draait om hem en als er even iets niet gaat zoals hij het wil is de hele wereld verrot behalve hijzelf.

Kijk naar die theatershow van hem. Erg symbolisch en staat voor alles wat hij is en doet. Hij wil namelijk maar een ding en dat is letterlijk in the spotlights staan. Zowel letterlijk en figuurlijk.

En dan die misselijkmakende tweets van hem na dat meisje wat zelfmoord heeft gepleegd. Eerste wat hij tweet is “Ik ben beschikbaar voor de pers”. Alsjeblieft zeg... Een parasitaire bloedzuiger is het die drijft op het leed van anderen. Meer niet.


Sorry Jeffrey, maar je leeft in Fabeltjesland.

Bert"


Heb jij nog ervaringen of dingen die je wilt delen? Neem dan contact met mij op! janedoe0611@gmail.com

donderdag 27 september 2012

Eindconclusie

Hallo allemaal,

Ik concludeer op grond van de meer dan twintig ervaringen die ik heb binnen gekregen en de gesprekken die ik met vele mensen heb gevoerd, het volgende:
Ik sluit niet uit dat Jeffrey zijn werkzaamheden voor Skizzle in het begin met goede intenties is begonnen. Het probleem is dat het uit de hand loopt: Jeffrey zal alle zeilen bij moeten zetten om niet voor altijd als een oplichter te boek te staan. Ik heb mijn ernstige twijfels bij de manier waarop alles is georganiseerd en roep Jeffrey op om in alle openheid te stoppen met Skizzle en iets van zijn leven te gaan maken.
Over alle aspecten van Skizzle heb ik vrijwel gelijkluidende verhalen gehoord. Ik heb verhalen binnen gekregen over de organisatie van Skizzle intern, over de prijsvragen, over de onprofessionele hulpverlening, audities en communicatie binnen vrijwilligersteams. De controle ontbreekt en dat werkt onduidelijkheden en wellicht op termijn misbruik in de hand.
Voor de hulpverlening (die niet 24 uur per dag is en die zeker niet toereikend is), voor de hulpverleners (alleen Jeffrey), voor de voorlichtingen (zeer beperkt), voor ‘het kantoor’, voor de film (garanties geven, zonder dat er concrete stappen zijn gezet), voor de audities (zonder cameraploeg, met zeer onervaren mensen), voor Skizzle Going Out (Jeffrey’s familie die gratis naar pretparken kan?), etc.., etc., … voor alle terreinen geldt dat Jeffrey zich groter voordoet dan hij is. Commercieel een verstandige keuze; ideëel staat het gelijk aan onwaarheid.
Daarbij komt Jeffrey’s persoonlijke omgang met mensen. Vrijwel zonder uitzondering zijn de mensen die het meest positief zijn over Jeffrey, de mensen die professioneel het minst met hem te maken hebben gehad. Jeffrey (en dat geeft hij zelf toe, heb ik van meerdere kanten gehoord) kan pertinent niet tegen kritiek en schiet altijd in de verdediging. Daarbij gaat hij zich regelmatig te buiten aan scheldwoorden, die je zeker van het hoofd van een anti-pest-organisatie niet kan verwachten. Dit gebeurt echter ook wanneer mensen géén kritiek leveren, maar willen helpen en oprechte positieve feedback aandragen. Ik heb uiteraard ook positieve verhalen binnengekregen, die overeenstemmen met de negatieve verhalen vóór dat deze personen Jeffrey beter kenden.
Als laatste heb ik werkelijk vreselijke bedreigingen onder ogen gekregen, van diverse mensen. In naam van Jeffrey, of door een soort advocatuur-achtig bevriend bedrijfje en ook anonieme. Ik vind het werkelijk onbestaanbaar dat Jeffrey er zich niets van aantrekt dat mensen, voor hun kritiek op Skizzle, met de dood worden bedreigd. (Ik hoop dat Jeffrey daar zelf niets mee te maken heeft, maar neem daar dan ook publiekelijk op je social media afstand van!) We leven in een vrij land, geef elkaar de ruimte om argumenten uit te wisselen. Doe kritiek op Skzizzle niet zomaar af als jaloezie. Dat is veel te goedkoop. Een echte inhoudelijke discussie is nodig, en die is er vooralsnog niet geweest. Ik blijf echter hoe dan ook bij mijn oproep: Stop met Skizzle.


Ik hoop op inhoudelijke reacties, vooral vanuit Skizzle. Deel dit artikel met mensen die hier meer over kunnen vertellen, ook binnen Skizzle.

Jane Doe, september 2012

Met dank aan iedereen voor hun input en dank voor het corrigeren en aanvullen van eerdere versies van deze conclusie.

(Nog steeds blijven ervaringen welkom en zal ik het in de gaten blijven houden. Ik wacht de reactie van Jeffrey Arenz af voordat ik mijn medewerking verleen aan het zoeken van publiciteit en andere opties die nog openstaan)

maandag 24 september 2012

Ervaringen - 18

Gisteren kreeg ik een mailtje van Lindy over haar ervaring met Genoeg! dat nu veranderd is in kwetsbaar.
Bedankt voor het delen Lindy!

"Ik hoor de laatste tijd veel dingen over SkizzleNL. Ik zou ook graag mijn ervaring willen delen. Ik heb namelijk meegedaan aan de auditie voor de serie Kwetsbaar (wat toen nog de film Genoeg! was), en dit is hoe ik het beleefd heb.

Ik werd door het twitteraccount van Spijt de film gewezen op SkizzleNL die een auditie hielden voor een film. Ik heb me daar toen voor aangemeld. Aangezien Spijt erover had getweet had ik er wel vertrouwen in dat het een goede organisatie was.
Het mailen vooraf ging best goed. Het zag er professioneel uit en ik kreeg altijd best snel antwoord terug. Ook de site van Skizzle zag er goed uit, en ik was er wel van overtuigd dat Skizzle een goed opgestelde organisatie was.
Eenmaal bij de auditie aangekomen werd dat al een beetje anders. Op het moment dat we Jeffrey zagen dachten we al ‘Is dit wel zo professioneel als we dachten’ (niet negatief naar Jeffrey bedoeld, maar het ging om de manier waarop hij de deelnemers aansprak en waarop hij te werk ging) en mijn moeder begon al een beetje te twijfelen of ze wel wou dat ik dit ging doen. Toen ik de auditieruimte binnenliep was ik eerst een beetje verbaast. Aan een tafel zaten (voor zover ik het me nog kan herinneren) 2 meisjes van een jaar of 14, en jongetje die rond de 12 was, een iets oudere jongen waarvan ik hem in de 20 inschat en dan had je Jeffrey nog. Toen begonnen bij mij de twijfels ook al een beetje te komen. Toen de auditie eenmaal begon werd het er niet echt beter op. Hier een paar dingen die er gebeurde:

-       Aangezien de camera kapot was, werd er met een iPhone gefilmd, wat ik voor een auditie erg onprofessioneel vind.
-       Er was mij verteld dat we een improvisatiestukje moesten doen en een stukje moesten spelen wat we van tevoren hadden voorbereid. Toen ik eenmaal aan de beurt was kwam eerst het stukje improvisatie, en daarna zij Jeffrey: ‘We gaan het even anders doen. We gaan nog een stukje improvisatie doen. Doe jij maar wat, dan val ik vanzelf in.’ (of het echt zo gezegd is weet ik niet meer, maar zoiets was het). Aangezien ik best zenuwachtig was heb ik er maar mee ingestemd. Toen mijn auditie klaar was en ik aan mijn moeder vertelde wat ik moest doen, zei ze ook al: ‘Maar dat is toch raar? Ze moeten toch ook weten hoe jij een stukje tekst over kan brengen?’.

-       Ook kreeg ik een brief mee van Skizzle, waarin stond dat ik binnen nu en een paar dagen te horen zou krijgen of ik een hoofdrol had bemachtigd of niet, maar dat ik sowieso een figurantenrol had. Toen ik later op Twitter allemaal dingen las over de opnames, heb ik maar eens gevraagd of ik er als figurant (aangezien ik geen hoofdrol gekregen had) ook nog informatie over zou krijgen. Toen werd mij verteld dat ze geen figurantenaanmelding van mij hadden gekregen, wat ik al niet snapte, aangezien ik dacht dat ik al figurant was. Toen hebben zij mij verteld dat ik inderdaad al een figurantenrol had, mits ik op een verzoek zou reageren. Dat is mij nooit verteld.

Voor zover mijn verhaal over de auditie. Ik wil nog wel een paar dingen kwijt over wat daarna gebeurde.

Toen ik weer eens op twitter zat, las ik tweets van Jeffrey, Skizzle en Kwetsbaar dat ze nog een cameraploeg, make-up mensen en dat soort praktische dingen nodig hadden. Dit vond ik al raar, aangezien je als je een film begint te maken je dit meestal al wel hebt. Het voelde voor mij alsof ik auditie gedaan had voor een film die er eigenlijk nog niet eens was. Hierdoor daalde mijn vertrouwen in Skizzle steeds meer.
Toen in hetzelfde gesprek een zekere Bart mij aansprak over Skizzle, en me heel wat informatie gaf over hoe het nou echt zat, begon ik steeds meer en meer te twijfelen. Ik ben in contact gebleven met Bart en hij gaf me veel informatie en het leek erop dat het ook waar was. Toen hij en andere mensen bedreigd werden via twitter en mail was ik mijn vertrouwen in Skizzle helemaal kwijt. Ik heb nog wel een dm gesprek gehad met Jeffrey, omdat hij had gezegd bewijsmateriaal te hebben over het feit dat hij geen bedreigingen enz. gestuurd had. Ik vroeg of hij het met wou mailen, maar omdat het om administratie ging was dat niet mogelijk. Hij vroeg wel of ik een afspraak wou maken met hem. Dit vond ik best ongemakkelijk en raar, omdat ik hem eigenlijk helemaal niet kende (wat hij duidelijk heel anders zag, aangezien hij in datzelfde gesprek nog zei dat ik hem ‘min of meer persoonlijk kende’. Dit is niet waar. Ik heb hem alleen bij de auditie gezien en daar blijft het ook bij.)  Toen ik tegen hem gezegd had dat hij wel een ‘toffe gozer’ was antwoordde hij met ‘Bedankt, ik voel me zo schuldig en vernederd door die mensen die me zo (oplichter, bedrieger enz.) noemen. Dat is erg jammer!’ Wat ik over Jeffrey moest/moet denken weet ik niet precies, 'maar ik weet wel dat hij me helemaal niet iemand lijkt die bedreigingen zou sturen. Hij zou het misschien wel aan vrienden gevraagd hebben dit te doen, maar ook dat vind ik ver in hem gezocht.'' Van wie de bedreigingen echt geweest zijn weet ik niet. 
Door alles wat ik nu over Skizzle gehoord heb zou ik ook eerder zeggen dat de organisatie het beste stop gezet kan worden, aangezien het (IN MIJN OGEN!) geen goede hulp bied aan gepeste kinderen. Maar ik kies geen kant. Ik heb vrijwel alleen de kant van de mensen gehoord die tegen Skizzle waren, en eigenlijk niks van Jeffrey zelf. Ik ben niet 100% tegen SkizzleNL, maar ik ben er ook zeker niet voor.

Ik weet niet of iemand er wat mee kan, maar dit is mijn verhaal.

Groetjes,
Lindy "


Heb jij nog ervaringen of dingen die je wilt delen? Neem dan contact met mij op! janedoe0611@gmail.com